หน้าหนังสือทั้งหมด

พระสี่รูปจาลาเถรี
113
พระสี่รูปจาลาเถรี
พระสี่รูปจาลาเถรี เทวดาชั้นดาวดึงส์ ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี ชั้นปรนิมมิตวสวัตดี พากันไป จากภพสู่ภพ ทุกๆ กาล นำหน้าอยู่แต่ในสักกายะ ล่วงสักกายะไปไม่ได้ ก็แล่นไปหา ชาติและมรณะ โลกทั้งปวงถูกไฟไห
บทนี้กล่าวถึงการเดินทางผ่านภพต่าง ๆ โดยเทพเจ้า และการสั่งสอนจากพระพุทธเจ้าที่ไม่มีใครสามารถเข้าใจได้อย่างแท้จริง แต่ใจของผู้เขียนรู้สึกยินดีในธรรมที่พระองค์แสดง โลกทั้งปวงถูกไฟไหม้และฝ่ายดีจะต้องสามาร
การบรรลุธรรมตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า
114
การบรรลุธรรมตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า
ข้าพเจ้าฟังคำสั่งสอนของพระองค์แล้ว ยินดีอยู่ในพระศาสนา วิชชา ๓ ข้าพเจ้าก็ บรรลุแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้า ก็ทําเสร็จแล้ว ข้าพเจ้ากำจัดความเพลิดเพลินในสิ่ง ทั้งปวงได้แล้ว ทําลายกองแห่ง ความม
ข้อความนี้กล่าวถึงการที่ผู้บรรลุธรรมได้ฟังคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าและได้รับความรู้ในพระศาสนา เรียนรู้การกำจัดความเพลิดเพลินและทำลายความมืดในจิตใจ การเข้าใจถึงตัวตนและความสำคัญของการปฏิบัติธรรม พบถึงการ
หน้า3
115
อย่าง พระกีสาโคตมีเถรี เฉพาะโลก พระมุนีทรงสรรเสริญ ความเป็นผู้มีกัลยาณมิตร คนเมื่อคบกัลยาณมิตร แม้เป็นพาลก็พึงเป็นบัณฑิตได้บ้าง ควรคบแต่สัตบุรุษคนดี คนคบสัตบุรุษ ปัญญาย่อมเจริญได้เหมือนกัน คนคบสัตบุรุ
หน้า4
116
บุคคลพึงรู้จักอริยสัจ แม้ทั้ง ๔ คือ ทุกข์ ทุกขสมุทัย ทุกขนิโรธ และมรรคมีองค์ ๘ ๑๐๐.--ทะ เรามิ ขุ.เถรี.มก.๕๔/๓๐๐/๔๖๔
หน้า5
117
พระสุภากับมารธิดาเถรี อนึ่ง เงินทองนี้ทําให้เกิดความโลภ ความมัวเมา ความลุ่มหลง ความติดดังเครื่องผูก มีภัย มีความคับแค้นมาก เงินทองนั้นไม่ตั้งอยู่ยั่งยืนเลย ขุ.เถรี.มก.๕๔/๔๑๖/๔๗๑ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ
หน้า6
118
พระศุภากับมารธิดาเถรี การถูกฆ่า การถูกจองจ่า การต้องโทษ มีการตัดมือ เป็นต้น ความเสื่อมเสีย ความเศร้าโศก พิไรรำพัน ความพินาศเป็นอันมากของนรชน ที่ตกอยู่ในกามทั้งหลาย ก็มองเห็นกันอยู่ ขุ.เถรี.มก.๕๔/๔๑๖/๔
หน้า7
119
พระสุภากับมารธิดาเถรี อาสวะทั้งหลาย ไม่ใช่หมดสิ้นไป เพราะเงินทองดอกนะ กามทั้งหลายเป็นอมิตร เป็นผู้ฆ่า เป็นศัตรู เป็นดั่งลูกศรเสียบไว้ ขุ.เถรี มก.๕๔/๔๑๖/๔๗๑ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ
หน้า8
120
พระสุภากับมารธิดาเถรี ก้อนข้าว... ที่ต้องไปยืนที่เรือนทุกๆ หลังได้มา การเที่ยวขอเขาผ้าบังสุกุลจีวร และบริขาร ที่อาศัยของนักบวชผู้ไม่มีเรือนนี่แล เป็นของเหมาะสำหรับเรา ขุ.เถรี มก.๕๔/๔๑๖/๔๗๑ ๑๐๐.--ทะ เร
หน้า9
121
พระสุภากับมารธิดาเถรี กามทั้งหลาย ทําให้คนบ้า ทําให้เพ้อ ทําให้จิตประมาท พลั้งเผลอ เพราะทําสัตว์ให้เศร้าหมอง พึงเห็น เหมือนลอบที่มารรีบดักไว้ ขุ.เถรี.มก.๕๔/๖๔๑๗/๔๗๑ ๑๐๐ วาทะ เถรภูมิ
พระปุณณิกาเถรี
122
พระปุณณิกาเถรี
พระปุณณิกาเถรี ใครหนอ ช่างไม่รู้ มาบอกแก่ท่าน ซึ่งก็ไม่รู้ว่า คนจะหลุดพ้นจากบาปกรรมได้ เพราะการอาบนํ้า พวกกบ เต่า งู จระเข้ และสัตว์อื่นใด ง ที่สัญจรอยู่ในน้ำทั้งหมด ก็คงจะพากันไป สวรรค์แน่แท้ คนฆ่าแพ
เนื้อหาเกี่ยวกับพระปุณณิกาเถรีและคำสอนในการอาบน้ำเพื่อการหลุดพ้นจากบาปกรรม โดยมีการเปรียบเทียบกับสัตว์ในน้ำและการกระทำที่อาจถือว่าบาปกรรม รวมถึงการวิเคราะห์การบูชาที่ไม่รู้เรื่องและความเชื่อในธรรมะ นอ
การทำบุญและบาปในชีวิต
123
การทำบุญและบาปในชีวิต
ถ้าหากว่า แม่น้ำเหล่านี้ จะพึงนำบาป ที่ท่านทํามาแต่ก่อนไปได้ไซร้ แม่น้ำเหล่านี้ ก็ จะพึงนำทั้งบุญของท่านไปด้วย ท่านก็จะพึง ห่างจากบุญนั้นไป ท่านพราหมณ์ ท่านกลัวบาปอันใด จึงลงอาบน้ำทุกเมื่อ ท่านพราหมณ์
เนื้อหาอภิปรายเกี่ยวกับความคิดที่ว่าหากแม่น้ำสามารถนำบาปของบุคคลไปได้ มันก็จะนำบุญไปด้วยเช่นกัน ปรัชญาแสดงให้เห็นถึงความสำคัญในการหลีกเลี่ยงการกระทำบาปและการรักษาบุญไว้ เพื่อไม่ให้ห่างจากความดีจากการก
หน้า12
124
พระสุเมธาเถรี กามทั้งหลายเผ็ดร้อน เปรียบด้วยงูพิษ ที่พวกคนเขลาพากันจนดักดาน คนเขลาเหล่านั้น แออัดกันในนรก ต้องเดือดร้อนเป็นทุกข์ เป็นเวลาช้านาน พวกคนเขลา ผู้ไม่สำรวมกายวาจาใจ ทํากรรมที่เป็นบาป พอกพูนแ
หน้า13
125
พระเหมาเถรี กามทั้งหลายอุปมาด้วยหอกและหลาว มีขันธ์ทั้งหลายเป็นเขียงรองสับ บัดนี้ความยินดีในกามทั้งหลาย ไม่มีแก่เราแล้ว เราก๋างัดความเพลิดเพลินในกาม ทั้งปวงได้แล้ว เราทําลายกองความมืด (อวิชชา) เสียแล้ว
หน้า14
126
ศาสดา ตัวท่านก็ถูกเรากำจัดเสียแล้ว พวกคนเขลาไม่รู้ตามความเป็นจริง พากันนอบน้อมดวงดาวทั้งหลาย นำเธอไปอยู่ในป่า คือลัทธิ แล้วก็สำคัญว่าบริสุทธิ์ ส่วนเราแล นอบน้อมเฉพาะพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้เป็นอุดมบุรษ
บทอธิษฐานเพื่อการบวชและการประพฤติพรหมจรรย์
127
บทอธิษฐานเพื่อการบวชและการประพฤติพรหมจรรย์
สาสเน อูริ ทตฺวา ปทุมชา ขอ านาจบุญกุศลใด ที่เกิดจากการจัดทำหนังสือเล่มนี้ ขอให้ข้าพเจ้าทุกรูปได้บวชอุทิศชีวิต สามารถประพฤติพรหมจรรย์ไปทุกภพทุกชาติ มีดวงตาเห็นธรรม รู้แจ้งแทงตลอดในวิชชาธรรมกาย สามารถปร
บทอธิษฐานนี้กล่าวถึงการอุทิศแรงบุญที่เกิดจากการจัดทำหนังสือให้แก่การบวชและการประพฤติพรหมจรรย์ โดยมุ่งหวังให้สามารถเห็นธรรมและกำจัดกิเลสได้อย่างสิ้นเชิง การเข้าถึงการหลุดพ้นสำหรับตัวเองและผู้อื่นเป็นจุ
ธรรมะเพื่อประช: โอกาสในการบรรพชา
50
ธรรมะเพื่อประช: โอกาสในการบรรพชา
ธรรมะเพื่อประช โอกาสแห่งการบรรพชา ៤៩ ดังเช่นที่พระพุทธองค์ตรัสไว้ว่า “บุคคลจะฟังแบก มารดาไว้บนบ่าซ้าย แบกบิดาไว้บนบ่าขวา คอยป้อนข้าวป้อนน้ำ ให้ท่านถ่ายอุจจาระและปัสสาวะบนบ่าทั้งสอง ปฏิบัติดูแลเอาใจ ใส
บทนี้พูดถึงการบรรพชาว่าเป็นโอกาสที่จะทำประโยชน์ต่อตนเองและมารดาบิดา ผู้ที่จะตอบแทนพระคุณของมารดาบิดาได้อย่างแท้จริงคือผู้ที่นำพาท่านให้มีศรัทธาในพระพุทธศาสนา การบวชไม่เพียงแค่เป็นการทำความดีในชาติปัจจ
ธรรมะเพื่อประชา: การประพฤติพรหมจรรย์
77
ธรรมะเพื่อประชา: การประพฤติพรหมจรรย์
ธรรมะเพื่อประชา ประพฤติ พรหมจรรย์ ๗๖ การดำรงชีวิตอยู่ในโลกนี้แสนสั้น ชีวิตหลังความตาย นั้นยาวไกล เรามีชีวิตอยู่ไม่ถึง ๑๐๐ ปี ต่างต้องหลับตาลาโลกไป การเสวยสุขในสุคติสวรรค์ หรือเสวยผลกรรมในอบายภูมิ เป็น
การดำรงชีวิตในโลกนี้มีความสั้น แต่ชีวิตหลังความตายยาวนานกว่ามาก ความตายไม่ควรเป็นเรื่องน่ากลัวสำหรับผู้ที่เตรียมตัวและสั่งสมบุญไว้แล้ว การประพฤติพรหมจรรย์เป็นวิธีที่ทำให้บุคคลเข้าถึงความบริสุทธิ์และเป
จิตที่ไม่หวั่นไหว
301
จิตที่ไม่หวั่นไหว
Boประช จิตที่ไม่หวั่น ไหว ๑๐๐ เป็นบัณฑิต ย่อมรู้ถึงประโยชน์ แม้ที่ยังมาไม่ถึง ทำอย่างไรหนอ เราจะได้เห็นเจ้าลิงดำตัวนั้น ถูกขับไล่ออกไปจากราชสกุล พญาลิงเผือกก็บอกน้องว่า “อย่ากลัวไปเลย เจ้าลิงกาฬ- พาหุ
บทความนี้เล่าถึงความสำคัญของจิตใจที่มั่นคง ไม่หวั่นไหวต่อความเปลี่ยนแปลง โดยยกตัวอย่างเรื่องราวของลิงเผือกและลิงกาฬพาหุ ที่แสดงให้เห็นว่าผู้ที่มีสติและปัญญา จะสามารถหลีกเลี่ยงความทุกข์ใจในสถานการณ์ต่า
ธรรมะและการรู้จักตนเอง
465
ธรรมะและการรู้จักตนเอง
ธรรมะ ประช ทำลายข่าย คือ ทิฐิมานะ(๑) ๔๖๔ สําคัญตนว่าดีกว่าผู้อื่น เก่งกว่าผู้อื่น เมื่อถูกแนะนำตักเตือน จะไม่ยอมรับฟัง นี่เป็นสิ่งที่อันตรายมาก ดังเรื่องที่เกิดขึ้นในสมัยพุทธกาล คือ คนรับใช้ใกล้ชิด ขอ
บทความนี้พูดถึงธรรมะเกี่ยวกับทิฐิมานะและการเห็นคุณค่าตนเองหรือความคิดที่ว่าดีกว่าผู้อื่น ซึ่งเป็นอันตราย โดยยกตัวอย่างเรื่องราวในสมัยพุทธกาล เกี่ยวกับสหชาติของเจ้าชายสิทธัตถะและเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้พ
การเดินจงกรมและการบรรลุธรรม
494
การเดินจงกรมและการบรรลุธรรม
ธรระพี ประช พากเพียรเถิดให้เกิดบุญบารมี ៤៩៣ ขณะเดินจงกรมแก้ง่วง ก็เอามือจับเสาไม้ไปด้วย เพราะ เกรงว่าศีรษะจะกระทบกับต้นไม้หรือสะดุดหกล้ม เพราะนาง เป็นคนแก่ชรา จะเดินเหินเหมือนคนหนุ่มสาวทั่วไปไม่ได้แล้
ในขณะที่เดินจงกรม นางผู้ชราพยายามใช้มือจับเสาไม้เพื่อป้องกันการหกล้ม และมุ่งมั่นปฏิบัติภาวนาจนกระทั่งพระบรมศาสดาได้ตรัสธรรมเทศนา พระองค์ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการเห็นธรรม การเข้าถึงความแท้จริงของชีว